آنتن : دستگاهی است که سیگنال تلویزیونی را به شکل امواج رادیویی از ایستگاههای برودکست دریافت می کند.

مبدل: دستگاهی است که سیگنال تلویزیون دیجیتال را دریافت کرده و به شکل قابل نمایش روی تلویزیون در می آورد. نام دیگر آن ست تاپ باکس است.
ست تاپ باکس (Set Top Box - STB): دستگاهی است که سیگنال تلویزیون دیجیتال را دریافت کرده و به شکل قابل نمایش روی تلویزیون در می آورد. نام دیگر آن مبدل است.
ورودی A/V: نوعی ورودی برای تلویزیون به شکل دیجیتال است. این ورودی دارای سه فیش به رنگ های مختلف است. زرد برای ویدیو، قرمز و سفید برای صدا. در اکثر تلویزیونها چنین ورودی تعبیه شده است.

ورودی RF : نوعی ورودی به تلویزیون برای سیگنال آنالوگ است. بطوریکه یا سیگنالهای آنالوگ را مستقیم از آنتن می گیرد یا از خروجی  دستگاه مبدل.

توزیع کننده : در مواردی که نیاز به خروجی های بیشتری از آنتن داریم مثلا در حالتی که تمایل داریم هم به سیگنالهای آنالوگ هم دیجیتال دسترسی داشته باشیم، از آن استفاده می شود. قابل ذکر است، توزیع سیگنال بدین شکل، ممکن است سیگنال را تضعیف کند. معمولا در چنین مواقعی از تقویت کننده که ممکن است روی آنتن باشد یا بصورت مستقل، استفاده شود.

اسپلیتر: همان توزیع کننده است. به توضیح «توزیع کننده مراجعه شود»

سوییچ: در مواردی که تلویزیون از ورودی مورد نظر مثلا A/V یک سری داشته باشد، ولی سیگنال از بیش از یک مسیر به  تلویزیون برسد، با سوییچ می توانیم این ورودیها را انتخاب کنیم. بعنوان مثال اگر بخواهیم  خروجی A/V دستگاه پخشی مثل DVD Player نیز در کنار خروجی A/V مبدل به تلویزیون متصل نماییم، و تلویزیون دارای یک سری ورودی A/V باشد، به چنین عنصری نیاز داریم.

Analog  pass-through: قابلیتی است که در برخی از دستگاههای مبدل یا ست تاپ باکس ها وجود دارد. در این نوع مبدلها، سیگنال آنالوگ خروجی از آنتن، از مبدل عبور می کند و درصورت تمایل مخاطب به استفاده از شبکه های آنالوگ،  ورودی RF تلویزیون را تامین می کنند.

Aspect Ratio: به زبان ساده، نسبت طول به عرض تلویزیون را Aspect Ratio می گویند. معمولا تلویزیونها دارای نسبت 4:3 هستند. اما در تلویزیون های HD که هم اکنون هم در بازار هستند، نسبت طول به عرض 16:9  است. اصطلاحا به این تلویزیونها صفحه عریض (Wide Screen)گویند. برای پرشدن صفحه نمایش، بایستی این ویژگی برای سیگنال ارسالی متناسب با Aspect Ratio تلویزیون باشد. در غیر اینصورت، مثلا اگر سیگنال با نسبت 4:3 را باتلویزیون صفحه عریض تماشا کنید، نوارهای سیاهی بالا و پایین تصویر مشاهده می کنید.

DVB-T Tuner: گیرنده یا تیونری است که امکان دریافت سیگنالهای دیجیتال را فراهم می کند. معمولا داخل دستگاه مبدل یا ست تاپ باکس تعبیه می شود اما می تواند داخل دستگاههای ضبط و حتی خود تلویزیون، تعبیه شود.

MPEG: برای ارسال سیگنال دیجیتال، لازمست که سیگنال فشرده شود. بدین معنا که بدون از دست دادن اطلاعات اصلی تصویر، حجم داده های ارسال شده کاهش می یابد. MPEG  یا Moving Picture Expert Group معرف استانداردی برای فشرده سازی است. در حال حاضر برای تلویزیون دیجیتال دو استاندارد MPEG-2 و MPEG-4 در دنیا رایج است. قابل ذکر است که سیستم دیجیتال ایران، MPEG-4 را پشتیبانی می کند.

EPG: Electronic Program Guide عبارتند از راهنمای الکترونیکی برنامه ها به این صورت که لیستی از برنامه های شبکه ها را بهمراه اطلاعات مرتبط با آنها در اختیار کاربر قرار می دهد. همچنین اگر سرویسهای دیگری در کنار شبکه های تلویزیونی نیز وجود داشته باشد، دسترسی بیننده به آنها را تسهیل می کند.