آیا تا به حال فکر کرده اید چند بار مجبور شده اید آنتن خود را تنظیم کنید، مدام از بالای پشت بام فریاد بزنید «درست شد؟» ، «سایه ندارد؟» و ... یا اینکه چند بار تصویر برفکی را مشاهده کرده اید و یک فیلم سینمایی یا مسابقه ورزشی مورد علاقه تان را با حداقل کیفیت! تماشا کرده اید؟

در تلویزیون دیجیتال، تصاویر تلویزیونی به شکل بیت های داده ( صفر و یک مثل کامپیوتر) در آمده و از طریق تجهیزات(فرستنده) دیجیتال ارسال می گردد. برای اینکه این تصاویر به شکل قابل نمایش روی تلویزیون منازل شما دربیاید، لازم است یک دستگاه مبدل نظیر رسیور ماهواره در کنار تلویزیون اضافه شود تا سیگنالهای دیجیتال را دریافت کرده و آنها را به دستگاه تلویزیون منتقل نماید

امکان در اختيار داشتن شبکه هاي بيشتر و در نتيجه انتخاب بيشتر براي مخاطب در سيستم ديجيتال • کيفيت بهتر صدا و تصوير در ديجيتال • در آنالوگ در صورت دريافت نامناسب تصوير برفکي مي شود اما در ديجيتال، تصوير برفکي نداريم يا تصوير اصلا ديده نمي شود يا با کيفيت خوب ديده مي شود.

یکی از بزرگترین تحولات پیش روی برودکست، گذر از آنالوگ به دیجیتال است. تلویزیونی که در حال حاضر مشاهده می کنیم، تلویزیون آنالوگ است. در تلویزیون آنالوگ، شبکه های تلویزیونی با فرستنده های زمینی آنالوگ به آنتن تلویزیون ما می رسد و تنها تجهیزلازم برای دریافت سیگنالهای تلویزیونی، آنتن مناسب و استاندارد است. در این سیستم تعداد شبکه های تلویزیونی قابل ارائه بسیار محدود است